การประเมินสื่อการสอน จะมีด้วยกันทั้งหมด 2 แบบ คือ การประเมินโดยอาศัยเกณฑ์ และการประเมินโดยค่าดัชนีประสิทธิผล
การประเมินโดยอาศัยเกณฑ์ เป็นการกำหนดค่าตัวเลขขึ้นมาเพื่อเป็นสิ่งที่จะระบุถึงประสิทธิภาพของสื่อ ในปัจจุบันการกำหนดเกณฑ์นิยมปฏิบัติใน 2 แนวทาง คือ ยึดเกณฑ์มาตรฐาน 90/90 ของเปรื่อง กุมุท และ ยึด E1/E2 ของชัยยงค์ พรหมวงศ์
การประเมินโดยค่าดัชนีประสิทธิผล การวิเคราะห์ค่าดัชนีประสิทธิผล (Effectiveness index: E.I.) เป็นอีกวิธีที่ใช้ในการประเมินประสิทธิภาพสื่อการสอน ซึ่งนิยมใช้วิธีของ Goodman, Fletcher and Schneider (1980) โดยดัชนีประสิทธิผลที่ใช้ได้ควรมีค่า 0.50 ขึ้นไป
สำหรับการประเมินสื่อการเรียนรู้และสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ มีด้วยกันทั้งหมด 5 แบบ ได้แก่ การประเมินด้านผลผลิต การประเมินบริบทการใช้ในสภาพจริง การประเมินด้านความคิดเห็นของผู้เรียน การประเมินด้านความสามารถทางปัญญาของผู้เรียน และการประเมินด้านผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน
การประเมินด้านผลผลิต เป็นการประเมินคุณภาพของสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ โดยการตรวจสอบคุณภาพด้านต่างๆโดยผู้เชี่ยวชาญด้านต่างๆ ได้แก่ ด้านเนื้อหา ด้านการออกแบบสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ ด้านสื่อ และด้านประเมินผล
การประเมินบริบทการใช้ในสภาพจริง เป็นการนำไปทดลองใช้ เพื่อศึกษาเพื่อหาบริบทที่เหมาะสมในการใช้สื่อการเรียนรู้และสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ในสภาพจริง เช่น จำนวนสมาชิกในกลุ่มที่เรียนแบบร่วมมือกันแก้ปัญหาที่มีประสิทธิภาพสูงสุดในกิจกรรมการแก้ปัญหาที่ใช้สิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้บนเครือข่าย (Web-based learning environment) เป็นต้น รวมทั้งนำข้อคิดเห็นของผู้เรียนที่เรียนด้วยสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ของสื่อบนเครือข่ายหรือข้อบกพร่องต่างๆของสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ เพื่อเป็นพื้นฐานในการปรับปรุงแก้ไขสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้บนเครือข่าย
การประเมินด้านความคิดเห็นของผู้เรียน ความคิดเห็นของผู้เรียนเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้เป็นส่วนหนึ่งที่สะท้อนเกี่ยวกับประสิทธิภาพของสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ ไม่ใช่เพียงแต่ค่าคะแนน เช่น ค่า E1/E2 เท่านั้น นอกจากนี้ผลของความคิดเห็นของผู้เรียนยังสามารถนำมาเป็นพื้นฐานในการปรับปรุงสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ในครั้งต่อไปได้อีกด้วย
การประเมินด้านความสามารถทางปัญญาของผู้เรียน สติปัญญาของผู้เรียน อาจสามารถประเมินได้จากการกระทำที่แสดงออกโดยตรงจากการทำงานด้านต่างๆ โดยจะมุ่งเน้นการแสดงออกในเชิงพุทธิปัญญา (Cognitive) มากกว่าพฤติกรรม (Behavior) ที่แสดงออกมา ตัวอย่างเช่น สถานการณ์ที่กำหนดให้ ที่เป็นสภาพจริงหรือใกล้เคียงกับสภาพจริง เปิดโอกาสให้ผู้เรียนแก้ปัญหา หรือปฏิบัติงานจริง อาจประเมินได้จาก กระบวนการทำงาน กระบวนการคิด (Cognitive process) โดยเฉพาะการคิดในระดับสูง (higher-order thinking) ได้แก่ การคิดวิเคราะห์ การคิดวิพากษ์วิจารณ์ การคิดแบบสร้างสรรค์ การคิดเชิงเหตุผล และทักษะทางการคิด (Thinking skill) เป็นต้น
การประเมินด้านผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน สามารถประเมินได้จากคะแนนจากการทดสอบหลังเรียนของผู้เรียนตามเกณฑ์ที่กำหนด เช่น การผ่านเกณฑ์ของรายวิชา หรือการผ่านเกณฑ์ของโรงเรียน เช่น กำหนดให้ผู้เรียนทุกคนต้องผ่านเกณฑ์ร้อยละ 65 ของคะแนนเต็ม เป็นต้น
ภารกิจบทที่ 10
โดย นางสาวณัฐฐาพร บาอุ้ย (563050087-4)
นักศึกษาคณะศึกษาศาสตร์ สาขาวิชาคณิตศาสตรศึกษา ชั้นปีที่2
-มหาวิทยาลัยขอนแก่น-
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น